Ünlü yazar, mimar ve zaman zaman Wallpaper dergisinde de yazılar yayınlayan Naomi Pollock, üç asırdır Japonya’da yaşıyor ve çalışıyor. Ülkenin dinamik ve küresel olarak ilham veren mimarlık sahnesine yakın olmasının yanı sıra, Japonya’nın modern mirasına karşı sergilediği kayıtsız yaklaşımı da bizzat deneyimlemiştir. Bu kapsamlı monografi, vaktinden önce yıkılan eserlerin etkileyici bir kroniğidir.
Mimari eserlerin Japonya’da diğer ülkelere göre daha soyut bir kavram olarak algılanmasının birçok kültürel ve pratik nedeni vardır. Bunlar arasında, depremlere karşı koruma sağlamak amacıyla tasarlanan sürekli değişen yapı yönetmeliklerinden, 80’lerin sonundaki ekonomik balonun mimari çeşitliliği artırmasına rağmen faydayı azaltmasına kadar, ülkenin yaratıcı gücünü şekillendiren yeniye olan bağlılık ve geçiciliğe kültürel kabul gibi faktörler yer alır. Pollock, “Japonya’da en son moda ürünleri, yiyecekler, arabalar ve diğer tüketim malları sürekli bir arayışın nesnesidir” diyerek, hatta saygın mimari eserlerin bile bu durumdan nasibini aldığına dikkat çekiyor.
Bu çalışmada, 21. yüzyılda yıkılan önemli yapıların yaklaşık 90 örneği yer almaktadır. Çoğu, savaş sonrası dönemlerde inşa edilmiş olsa da, bazıları 80’li ve 90’lı yıllara aittir. Vanishing Japan, bu kayıpların ilk kapsamlı kayıtlarından biridir ve Arata Isozaki, Kazuyo Sejima, Riken Yamamoto, Fumihiko Maki ve Kenzo Tange gibi son yılların en saygın mimarlarının eserlerini içermektedir.
Bazı yapılar, Kisho Kurokawa’nın sembolik eserleri gibi tanıdık olabilirken, diğerleri daha bilinmeyen, genellikle değiştirilebilirlik ve modülerliğin kurbanı olan yapılar arasında yer almaktadır.
Doğal olarak, yüksek arazi fiyatları ve sürekli değişim nedeniyle Tokyo ve Osaka, en çok yapı kaybının yaşandığı şehirlerdir, ancak otellerden ofis binalarına, okullardan tiyatro ve belediye binalarına kadar tüm Japonya’dan yapılar yer almaktadır. Japon mimarisi, yaratıcılık ve yenilikçiliğin mükemmel bir örneği olmaya devam etmektedir.
Vanishing Japan, bu hızlı ve sürekli inovasyonun diğer yüzünü göstermektedir. Bu eser, 35 sterlin karşılığında temin edilebilir.
Fukuoka Sogo Bank (Merkez Bina), Arata Isozaki, Fukuoka Eyaleti, 1971 – Bilinmiyor.
Idemitsu Apollo Benzin İstasyonları, Junzo Sakakura, Tokyo ve diğer yerler, 1956 – Bilinmiyor.
Tsuda Hall, Fumihiko Maki, Tokyo, 1988 – 2018
Hiroşima Çocuklar Kütüphanesi, Kenzo Tange, 1953 – 1978
Kure Şehir Belediyesi ve Sosyal Merkez, Junzo Sakakura, Hiroşima Eyaleti, 1962 – 2016
National Akvaryum, Okinawa (Deniz Yaşam Parkı), Fumihiko Maki, Okinawa, 1975 – 2002
Higashinihonbashi Polis Karakolu, Atsushi Kitagawara, Tokyo, 1992 – 2001
SONY Binası, Yoshinobu Ashihara, Tokyo, 1966 – 2017
Kaynak: Wallpaper
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
