Yazar, MBA öğrencilerine veya yöneticilere ders verirken ya da aile şirketlerine danışmanlık yaparken, insanların gizlemeye çalıştığı bir duygunun izlerini aramak için büyük enerji harcıyor. Bu duygu korku.
İnsanlar, korkunun davranışlarımızı ne ölçüde yönlendirdiğini küçümser. Tehlikeli bir dünyada atalarımızın hayatta kalmasına yardımcı olan “savaş ya da kaç” tepkisine aşinayız, ancak bu evrimsel zorunluluğun biyolojimizde ne ölçüde varlığını sürdürdüğünü ve iş yerindeki davranışlarımızı ne kadar yönlendirdiğini fark edemiyoruz.
Yazar, yıllar boyunca korkunun örgütler içindeki davranışları nasıl şekillendirdiğini gözlemleyerek alabileceği altı yaygın biçim belirlemiş. Bu altı biçim bir Venn şemasına konulursa, önemli ölçüde örtüşme görülür. Bazen insanlar temel olarak bir korku türüyle yönlendirilse de, çoğu zaman bu güçler birleşir, örtüşür ve birbirini pekiştirir.
İnsanlar korkularından konuşmayı tercih etmez. Onları rahatsız, zayıf veya savunmasız hissettirir. Cesareti ya da yürekliliği erdem olarak görürüz, korku ise bunun zıttını ifade eder. İnsanların bunu gizlemek için çaba göstermesi şaşırtıcı değildir.
Bu bir sorun. İnsanları etkili biçimde yönetmek ve önderlik etmek için onları neyin yönlendirdiğini anlamak gerekir. Korku yokmuş gibi davrandığımızda, davranışlarımızın temel itici güçlerinden birini fark etmeyi ihmal ediyoruz. Korkularımız hakkında daha açık konuşmayı öğrenip etrafımızdakileri de bunu yapmaya teşvik ettikçe, insanların en iyi işlerini yapabileceği ve bunu yaparken daha mutlu olabileceği ortamlar oluşturma olasılığımız artar.
Yazarın üzerinde durduğu altı korku türü şunlardır:
CEZA KORKUSU
Bu, en temel korku biçimidir. Örgütsel yaşamda ceza çeşitli biçimler alabilir. En bariz olanları açıktır: kötü performans değerlendirmeleri, azaltılmış prim gibi finansal yaptırımlar, unvan düşürme ya da aşırı durumlarda işten çıkarma.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
