Charlotte Perriand’ın yerleşik iç mekânları, 1960 Paris kulesinin içinde günümüze ulaştı

Arktekt Édouard Albert tarafından 1960’ta tasarlanan ve Paris’in 13. arrondissement’ında yükselen Albert Kulesi’nin yüksek katlarında, mimar ve tasarımcı Charlotte Perriand’ın imzasını taşıyan, yerleşik depolama alanları, mutfak ve mobilyalarla şekillendirilmiş bir iç mekân günümüze ulaştı. Satışa sunulan daire, 102,49 metrekarelik yaşam alanıyla şehre geniş manzaraya sahip olurken, Perriand’ın mekânı kullanma yaklaşımına tanıklık eden nadir örneklerden biri olarak dikkat çekiyor.

Dairenin içinde, Perriand’a atfedilen yerleşik dolaplarla giriş holü, ayrı bir mutfak ve oturma-yeme alanı bulunuyor. Bir zamanlar İsviçeli tasarımcı Ubald Klug ve eşini, seramikçı Helena’ya ev sahipliği yapan daire; savaştan sonra Fransız tasarımının deneyci ruhunu yansıtan, Perriand gibi isimlerin etrafında şekillenen yaratıcı çevrenin bir parçasını oluşturuyordu.

Albert’in esnek çelik yapısı

Dairenin iç mekânı, Albert’in inşaatta kullandığı yapıyla kurduğu ilişki sayesinde anlam kazanıyor. Çelik boru sütunlardan oluşan düzenli bir metal iskelet üzerine betonu doldurularak oluşturulan yapı, takviyeli beton levhaları ve çarmık şeklindeki bağlantıları taşıyor. Hafiflik ve şeffaflığı bir araya getirmek üzere tasarlanan yapı, cephesinin altında yatan inşaayı ortaya çıkaracak şekilde kurgulanmış.

Taşıyıcı öğelerin sütunlarda yoğunlaşması, planın nispeten özgürce yeniden düzenlenebilmesine olanak tanıyor ve bu da Perriand’ın yerleşik öğelerine esnek bir mimari ortam sağlıyor. Mutfak ve girişteki depolama alanları özellikle dikkat çekici; Perriand’ın tasarımları odaya yerleştirilerek depolama gibi günlük işlevler inşaanın bir parçasına dönüştürülüyor.

Bu alan, döneminin mimar ve tasarımcılarının mobilyaları, iç mekânları ve yapıyı nasıl bir araya getirdiğini gösteriyor.

Mülkün tanıtımını yapan kaynak

Paris’te modernist yüksek katlı yaşam

Tarihi anıt statüsüne alınan Albert Kulesi, yüksek katlı konut inşaasını Paris bağlamına taşıyan bir deney olarak kurgulanmış. Bina, Albert’in çelik boru araştırmalarıyla geliştirilen metal yapıyı yansıtırken, mimarın inşaayı, ekonomiyi ve mimari ifadeyi birbirine bağlama ilgısını ortaya koyuyor.

Dairenin panoramik konumu, yapı ile günlük yaşam arasındaki ilişkiyi özellikle belirgin kılıyor. Birçok penceresi Eyfel Kulesi, Les Invalides, Val-de-Grâce, Sacré-Cœur, Panthéon ve Notre-Dame gibi simgelere dönük açılırken, batıya bakan cephesi odalara değişen ışığı getiriyor.

Mülkün daha çok göz hizasında kalan ve anlamlı yönü ise Perriand’ın tasarladığı öğelerde gizli. Bu öğeler, savaş sonrası modern mimarinin bir eşyanın nerede saklandığını, mutfak nasıl kurgulandığını ve mobilyanın esnek planda nasıl yer aldığını belirleme iddiasının nereye kadar uzayabildiğini gösteriyor.

Mülk hakkında

Satışa sunulan Albert Kulesi dairesinin mimarı Édouard Albert, iç mekân ve mobilya tasarımcısı ise Charlotte Perriand. Paris’in 13. arrondissement’ında yer alan mülk, 1960 yılında inşa edildi ve 102,49 metrekarelik yaşam alanına sahip. Toplam 106 metrikareye ulaşan daire, mimari tarihinin erken dönem yüksek katlı konut deneylerinden birinde Perriand’ın yaklaşımını koruyan nadir örneklerden biri olarak değerlendiriliyor.