Stres kaynaklı mide krampları ve bağırsak bozulması, aslında hipotalamik-hipofizer-adrenal (HPA) ekseninin ve otonom sinir sisteminin kronik aktivasyonunun bağırsakta gösterdiği klasik bir sonuç. Stres anında salgılanan kortizol ve katekolaminler, mukozada süt hücrelerini (M hücreleri) etkileyerek barier fonksiyonunu değiştirir, ileumda ve kolonda motoriteyi bozar; kronikleştiğinde ise “sızan bağırsak” olarak bilinen mukosal geçirgenlik artışı, visseral hipersensitivite ve disbiosis ortaya çıkar.
Yirmi yaş dişlerinin (3. molar) çeneye sığmaması, temelinde kraniofasial yapıların evrimsel tempo farkından kaynaklanan klasik bir “tekmeşme” (decoupling) örneğidir. Beslenme paradigmamızın ham/çişten pişmiş, işlenmiş besinlere kayması, çiğneme yükünün azalmasına yol açmış; bu da fonksiyonel uyarının azalmasıyla mandibula boyunda, özellikle ön-arka (anteroposterior) boyutta gerilemeye neden olmuştur.
Ancak diş tomakçıkları (dental lamina) ve diş sayısındaki genetik program bu daralma hızında?
Okutarak mobil cihazınızda açın