Patates ve havuçların ötesinde, mutfaklarda sıklıkla gözden kaçan ancak daha çeşitli lezzetler sunan bir dizi kök sebze bulunmaktadır. Bu yazıda, celeriac’tan rutabagaya kadar, bu az bilinen sebzelerin neler olduğunu, neden denenmesi gerektiğini ve nasıl pişirileceğini keşfedeceğiz.
Celeriac (Kereviz Kökü):
Celeriac, dış görünüşüyle pek çok kişiyi ürküten, ancak altında yoğun, krem rengi bir tada sahip olan bir sebzedir. Bu lezzet, kereviz ve maydanozun karışımı gibidir. Soyulduktan sonra dilimlenerek fırında pişirilebilir, püre yapılabilir veya céleri rémoulade adı verilen klasik bir Fransız yemeğinin içine rendelenerek eklenebilir.
Özellikle dikkat çekilmesi gereken nokta, celeriac ve patatesin yarı yarıya karıştırılarak yapılan püredir. Bu tarif, geleneksel pürenin rahatlatıcı dokusunu korurken, celeriac’ın daha hafif ve otlu tadıyla zenginleştirir.
Rutabaga (Turp Kökü):
Rutabaga, lahana ve turpun birleşimiyle ortaya çıkmış, tatlımsı ve hafif acımtrak bir tada sahip olan bir kök sebzedir. Yoğun kıvamı sayesinde uzun süre fırında pişirilmeye veya kavrulmaya uygundur. Büyük küpler halinde kesilip, üzerine yağ dökülerek yüksek ısıda fırında kızartıldığında doğal tatlılığı ön plana çıkar.
Ayrıca, ince dilimler halinde kesilip fırında çıtır çıtır yapılan rutabaga “patates” benzeri bir dokuya sahiptir. Bu özelliğiyle, genellikle çorba ve güveçlerde kullanılan rutabagayı farklı bir şekilde değerlendirme imkanı sunar.
Salsify (Deniz Toplusu):
Credit: Wikimedia Commons (
)
Salsify, bazıları deniz ürünlerine benzeyen bir tada sahip olduğu için “deniz toplusu” olarak da bilinir. Bu az bilinen sebze, Fransız mutfağında uzun süredir kullanılmaktadır. Ancak, diğer sebzeler kadar yaygın değildir.
Soyulduktan sonra hızla kararmaya başladığı için, salsify’i hemen asitli suya (limon suyu veya sirke eklenmiş su) koymak önemlidir. Bu işlem, renginin korunmasına yardımcı olur. Tereyağı, et suyu ve bir miktar krema ile kavrulduğunda, hassas ve hafif tatlı bir lezzet ortaya çıkar.
Sunchokes (Yerelması):
Sunchokes, aslında ayçiçeği bitkisinin köküdür. Fındıksı bir tada sahiptir ve kavrulduğunda veya püre haline getirildiğinde kremsi bir dokuya dönüşür. Kabukları kalın olduğu için soyulması zor olabilir. Ancak, bazı kişiler kabuklarını temizlemek yerine sadece fırçalayarak kullanır. Bu, sebzenin lezzetini korur.
Püre haline getirilmiş sunchoke çorbası, çok az malzemeyle zengin bir lezzet sunar. Bu, hem yeni başlayanlar için harika bir başlangıç noktasıdır, hem de daha deneyimli aşçılar için yaratıcı bir alternatif sunar.
Parsnips (Havuç Kökü):
Parsnips, dış görünüş olarak havuçlara benzese de, tatları oldukça farklıdır. Tatlı ve hafif baharatlı bir tada sahiptirler. Özellikle ilk don sonrası, doğal şekerleri yoğunlaşarak daha da lezzetli hale gelirler.
Havuçlarla birlikte fırında pişirmek, görsel olarak güzel bir kontrast yaratırken aynı zamanda farklı tatları bir araya getirir. Parsnip çorbası, elma ve köri tozu ile zenginleştirilerek hem tatlılığı hem de baharatlı notaları vurgular.
Turnips (Turp):
Genellikle acı olarak algılanan turplar, aslında küçük ve genç olanları daha tatlıdır. Bütün veya ikiye bölünerek fırında pişirilirken, yaprakları da birlikte pişirilerek hem kök hem de yapraklarından faydalanılabilir.
Ayrıca, ince dilimler halinde kesilip sirke, şeker ve tuz karışımıyla marine edilerek farklı bir lezzet elde edilebilir. Bu yöntem, turpları daha uzun süre saklamayı sağlar ve mutfakta farklı kullanımlara olanak tanır.
Jicama (Jikatoma):
Credit: Wikimedia Commons (
)
Meksika ve Orta Amerika mutfağında yaygın olarak kullanılan jicama, çıtır ve hafif tatlı bir tada sahiptir. Genellikle çiğ olarak tüketilir ve su kestanesi veya elmaya benzer bir dokuya sahiptir.
Lime suyu, acı biber tozu ve tuz ile marine edilerek ferahlatıcı bir atıştırmalık veya salata malzemesi olarak kullanılabilir. Bu, diğer kök sebzelerin aksine çiğ olarak tüketilebilmesiyle öne çıkar.
Kohlrabi (Lahana Kökü):
Lahana ailesinden olan kohlrabi, lahana sapı ve turpun karışımı gibi bir tada sahiptir. Toprak altında değil, bitkinin üzerinde büyür. Hem çiğ hem de pişmiş olarak tüketilebilir.
Çiğ olarak ince dilimler halinde salatalara eklenebilirken, pişirildiğinde daha yumuşak ve tatlı bir lezzete sahip olur. Yaprakları da lahanaya benzer şekilde sotelenerek kullanılabilir, böylece bitkinin tamamından faydalanılabilir.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
