Seni şöyle söylerdim: “June? Canım, buraya indiğinde benimle kalmalıydın. Başka nerede?” Yani ev—June Jordan, “1977: Mrs. Fannie Lou Hamer’a Şiir”
BI Heard It Through the Grapevine (1982), James Baldwin’ın başrolünü üstlendiği ve Dick Fontaine ile Pat Hartley tarafından yönetilen, huzursuz bir belgesel yapımı, otuzu altı yaşında ve ağarmaya yüz tutmuş, genç kardeşi David’a gülümsüyor. İki arkadaş, yatağı ve geniş penceresi süslenmiş bir odada ortak bir kahkaha patlatıyor. Yirminci yüzyılın ortalarındaki özgürlük hareketinin kritik mücadelelerinde düzenlenen yürüyüşlerin ve protesto gösterilerinin siyah-beyaz fotoğrafları sahneye kesik kesik girerken, abisi güneye yaptığı son yolculuğu anlatıyor; oraya o mücadelelerin izlerini yeniden görmek için gitmişti. Anılarını canlandırışı, eski ilahilerin dünyaya doymuş bilgelğini taşıyor: Ruhum hayretle geriye bakıyor . . . Şimdi bu yolculuğum için hiçbir şey almazdım.
Filmin dünyasında şimdi 1980; Carter’ın yönetiminin Reagan’a yer verdiği yıl. Bir aday olarak Reagan, Mississippi’deki Philadelphia yakınlarında kampanya sırasında kritik bir konuşma yaptı; burada seçim hakkı örgütçileri James Chaney, Michael Schwerner ve Andrew Goodman 1964’te ortadan kaldırılmış ve öldürülmüştü. Bu, güneye yönelik bir jestti—adayın kazanması gereken bir bölgeydi—aslında geçmişe de yöneltilmişti. “Eyalet hakları”na olan inancına odaklanan Reagan’ın konuşması, alçakgönüllülükle beyaz üstünlük ideolojisine destek verdiğini ima ediyordu; bu ideoloji, bölgenin kölelik ve ırk ayrımcılığı tarihining temeliydi. Çok ırklı, çok kuşaklı vatandaşlık hakları hareketi, güneyin yönetici sınıfına meyok açmış ve bir dizi siyasi zafer kazanmıştı. Yediler yılının sonunda ise bu başarılar zaten tehdit altındaydı.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
