Jacques Rivette, Jeanne d’Arc’a daha insani bir boyut kazandırıyor

On dört yaşındaki genç kız, kendisine Jeanne la Pucelle adını veren, 1429 yılı Şubat ayında Fransız sarayına geldiğinde bu pek de hayırlı bir başlangıç değildi. İşte burada, erkek kıyafetleri içinde, saçları kısa kesilmiş, eyalet kökenli okuryazarlığı olmayan genç bir kadın vardı ve kendisine Tanrı tarafından gönderildiğini iddia ediyordu. Domrémy köyünde bahçesinde çalışırken, tümüyle onu İngiliz işgalcileri ülkeyden sürmeye ve yıkık düşmüş Fransa krallığını Dauphin Charles altında yeniden birleştirmeye yönlendiren bir dizi coşkulu vahiy almıştı; o da kendisini kişisel olarak Reims’in kutsal şehrine getirterek taçlandıracaktı. Sarayın yapması gereken tek şey, ergen mistiğe ordunun komutasını vermek ve onu kuşatılmış Orléans şehrini kurtarmak için salivermekti.

Şimdi biz ona Jeanne d’Arc adını verdiğimiz genç kadının bunların hepsini—daha fazlasını da—başaracağı, ulusal ve dini bir efsanenin konusudur. Yine de bu haberci ile inançlarının, tam o anda etraflarındaki insanlara nasıl görünmüş olabileceği merak ediliyor. Efsanenın ardındaki kişi hakkında bilgi edinmek gerçekten mümkün mü? İşte Jacques Rivette, 1994 yapımı destansı tarihsel draması Joan the Maid ile kendisi için bu görevi belirledi. Aziz ve şehidin 1431’de heretik suçlamasıyla yargılanıp ateşte yakıldığı antik Rouen şehrinde çocukluğundan beri Jeanne’ye bağlandığını hisseden Fransız Yeni Dalga efsanesi, ancak 1991 Cannes Grand Prix ödüllü La belle noiseuse‘nin uluslararası başarısından sonra ona dair düzgün bir film yapacak bütçeyi toplayabildi.

Savaşlar ve Dinletme adıyla iki bölüme ayrılan Rivette’in filmi, Jeanne’nin hikayesini Armagnac’ın surlarla çevrili şehrindeki ilk görünümden on dokuz yaşındaki kamuya açık idamına kadar anlatıyor—bu da hem oluşumunu hem de kutsal vahiylerini dışarıda bırakan üç yıllık bir dönemi kapsıyor. Bu yüzden Maid (sanat sineması ikonu Sandrine Bonnaire) filmde, bizlerin görmediği bir mesaj ve misyona haberdar olan, inatçı bir inanç figürü olarak sahneye çıkıyor. Dauphin’i görmesi için götürülmesini talep ettiğinde yetkililer ona şüpheyle yaklaşıyor ve onu tamamen reddediyor. Savaşlar‘ın geri kalanını kendilerini ikna etmekle geçirirken, Dinletme‘nin tamamında bunun cezasını çekiyor.