Hollywood dünyasında çalışanların çoğunun, özellikle film ve televizyon sektörlerinde, zenginliğe ulaşmış olduğu yanılgısı hakim. Ancak Kaliforniya eyaleti ve Los Angeles şehri uzun zamandır, yapım şirketlerinin filmlerini başka yerlerde çekse bile, post-prodüksiyon çalışmalarını Los Angeles’a getireceği varsayımına dayanıyordu. Artık bu durum değişiyor.
Editör Erik Anderson’ın da belirttiği gibi, bir dizi faktör, “mükemmel bir fırtına” yaratarak, Kaliforniya’daki post-prodüksiyon çalışmalarının başka yerlere kaydırılmasını hızlandırıyor. Bunlar arasında, televizyonda yayın modelinin değişmesi ve bütçelerin sıkıştırılması, şirketlerin birleşmeleri ve yapay zekanın tüm beyaz yakalı işleri tehdit etmesi gibi faktörler bulunuyor. Film ve televizyon sektöründe çalışan her departman bu durumdan etkileniyor ve post-prodüksiyon ekipleri de istisna değil.
Post-prodüksiyon çalışmaları son on yılda yavaş yavaş başka yerlere kaymaya başlamıştı. Ancak son üç yılda durum o kadar kötüleşti ki, Hollywood’daki post-prodüksiyon çalışanlarının haklarını savunmak amacıyla Kaliforniya Post Alliance (CAPA) adlı bir kuruluş kuruldu. Bu kuruluş, Hollywood’un büyük bölümünün bulunduğu Kaliforniya eyaletinde, post-prodüksiyon için özel bir vergi indirimi sağlanmasını talep ediyor. Çalışanlar işsiz kaldığında veya sağlık sigortası almaya yeterli gün yapmadıklarında durumun acil hale geldiği noktada, bu tür önlemlerin alınması gerekiyor.
Sarah Westman-Liu, Entertainment Partners’ın vergi teşvikleri ve ürünler direktörü olarak, “Diğer bölgelerdeki programların başarısı, genellikle o bölgedeki sektörün zaten güçlü olmasıyla doğru orantılıdır. Örneğin, New York ve New Jersey gibi yerlerdeki film editörleri birliğinin en büyük üyelerinin bulunduğu yerlerde, vergi teşvikleri daha etkili olmuştur,” şeklinde açıklama yaptı.
Westman-Liu’ya göre, yapay zekanın da etkisiyle, filmlerin çekildiği yerler ile post-prodüksiyon çalışmalarının yapıldığı yerler arasında bir denge kurulması gerekiyor. Aksi takdirde, Los Angeles’ın kültürel mirası zarar görebilir.
Wendy Smith, “Artık daha az film çekiliyor, bu da daha az montaj yapılacağı anlamına geliyor. İnsanlar çocuklarının futbol maçlarını bile düzenleyemeyecek kadar yoğun oldukları için, ‘montaj yapmak çok kolay’ diye düşünüyorlar. Ancak montaj yapmak bir zanaattir ve zaman alır,” şeklinde görüşlerini dile getirdi.
Kaliforniya Meclisi Üyesi Nick Schultz tarafından sunulan ve 30 günlük süresi olan California Assembly Bill 2319, post-prodüksiyon için özel bir vergi indirimi sağlıyor. Bu yasa tasarısı, sektördeki çalışanlar ve yapım şirketleri arasında umut yaratırken, aynı zamanda geleceğe yönelik önemli bir adım olarak görülüyor.
CAPA Başkanı Marielle Abaunza, “Bu süreçte labor, hükümet, savunma grupları, hatta Fox, Sony, Warner Bros. ve Disney gibi büyük stüdyoların desteğini aldık. Bu gerçekten de ekip çalışmasının bir örneği,” şeklinde konuştu.
IATSE Local 700’ün üyesi olan Daniel Williamson, “Elected officials’tan bu kadar hızlı bir yanıt görmek beni şaşırttı. Umutsuzluğa kapıldığımız dönemlerde, böyle bir gelişme gerçekten de moral verici,” dedi.
Abaunza, “Bu kuruluş, çalışanların ihtiyaçlarına yönelik bir çözüm bulma arayışından doğdu. Ancak gelecekteki kayıpları önlemek için daha fazla çaba göstermemiz gerekiyor,” şeklinde konuştu.
Anderson, “Genç ve yetenekli öğrencilere yol göstermek zorlaşıyor. Çünkü sektörün geleceği belirsiz,” dedi.
Williamson, “Atlanta, New Jersey ve New York gibi yerler şu anda popüler. Ancak Los Angeles hala önemli bir oyuncu. Kültürel mirası korumak için daha fazla çaba göstermeliyiz,” şeklinde görüşlerini belirtti.
AB 2319’un potansiyeli, sektördeki çalışanlar için umut verici bir başlangıç olabilir. Ancak gelecekteki başarılar için daha fazla çalışmaya ihtiyaç var.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
