The 10 best albums released so far in 2026
From major pop figures delivering career-best work to death metal and newcomers breaking through on pure quality, the best albums of 2026 so far.
Credit: Geffen Records
Her yılın ortasında, o yıl çıkan kayıtların genel bir özetini yapmak ve müziğin şu anda nerede olduğunu anlamak cazip olabilir. Ancak bu yaklaşım genellikle başarısız olur, çünkü insanlar aylarca sonra dinlemeye başladıkları kayıtlar genellikle ilk yayınlandıklarında “anında klasik” olarak duyurulmaz. Bazı albümler tekrar tekrar dinlenerek yavaş yavaş ortaya çıkar, diğerleri ise ilk haftalarında bile büyümeye devam eder. Bir yılın müziğini ortasında değerlendirmek, resmin Aralık sonuna kadar değişmeye devam edeceğini kabul etmek anlamına gelir.
2026’nın bu dönemi, türler ve sanatçılar açısından oldukça geniş bir yelpazeye sahip. Büyük pop yıldızları kariyerlerinin en iyi çalışmalarını sunarken, death metal, deneysel noise ve türleri harmanlayan jazz-funk gibi daha küçük gruplar, tanınmış isimlerden ziyade müziğin kalitesine dayanarak öne çıktı. Bu çeşitlilik önemlidir, çünkü sadece büyük isimlerin yer aldığı bir yıl, yaratıcı enerjinin nerede olduğunu tam olarak yansıtmaz. Birçok sanatçı, köklü bir hayran kitlesine güvenmek yerine, sürekli olarak yeni dinleyiciler edinerek ilerler.
Aşağıdaki albümler, Time Out dergisinin yayınladığı yılın en iyi kayıtlarının daha geniş listesinden seçilmiştir ve derginin müzik editörleri ve yazarları tarafından farklı türlerdeki sanatçılarla birlikte hazırlanmıştır. Orijinal liste, kesin bir sıralama yerine alfabetik sıraya göre düzenlenmiştir, çünkü yıl sonu sıralaması sadece tüm on iki ayın sonunda yapılabilir. Bu nedenle, listemizdeki her albüm, kendi içinde ayrı ve önemli bir yerdedir.
Avalon Emerson’ın ikinci dream pop albümü Written Into Changes, sanatçının daha önceki club-kid kişiliğinden daha sıcak ve belirsiz bir tona sahip olan daha olgun bir sound’a doğru kaydığını gösteriyor. Yankılanan vokaller, reverb gitar, canlı piyano ve parlak synth’ler, Emerson’ın önceki çalışmalarında görülen güçlü melodik yeteneği korunurken, daha olgun bir sound sunuyor.
Albüm tematik olarak, insan olmanın çelişkileri üzerine düşünceli bir şekilde odaklanıyor. “How Dare This Beer” gibi varoluşsal melankoliyi ve “Eden” gibi daha neşeli şarkıları içermektedir. Bu duygusal yoğunluğu büyük, dramatik balladlarla değil, daha sakin ve düşündürücü şarkılarla ifade etmektedir.
Bu düşünceli yaklaşım, albümün tamamı boyunca devam ederek, dans müziği teknikleriyle oluşturulmuş albümlerde nadiren görülen meditasyon benzeri bir kaliteye sahiptir. Emerson, yetişkin duygusal yaşamın tüm karmaşıklıklarını yakalamaya istekli gibi görünmektedir.
Albümün açılış şarkısı “Eden”, en akılda kalıcı parçalardan biri olup, ilişkinin sona ermesinin acısını yaşarken, aydınlık ve umut dolu bir atmosfer yaratmaktadır. Bu tür duygusal derinliği, ritmik zevkle birleştiren albümler nadirdir.
Credit: Pulverised Records
New Jersey’li beş kişilik death metal grubu Funebrarum, yaklaşık yirmi beş yıldır underground sahnenin dışında, daha popüler ve trend olan grupların gölgesinde faaliyet gösteriyor. Beckoning the Void of Eternal Silence, grubun 17 yıl sonra çıkardığı ilk albüm olması nedeniyle, hayranlar tarafından büyük bir beklentiyle karşılanmıştır. Albüm, grubun kendine özgü, kasvetli ve ham sound’unu koruyor.
Derin bas hatları, anlamlı riffler ve anlaşılmaz vokaller, hem eski okuyucuları memnun edecek hem de yeni dinleyicileri cezbedecek bir atmosfer yaratıyor. Bu albüm, sabırlı ve özenli bir şekilde oluşturulmuş gibi duruyor ve her parçanın en yoğun anlarına doğru dikkatlice inşa edildiği hissediliyor.
Albüm, yıllar içinde geliştirilmiş, kendine özgü ve tavizsiz bir sound’a sahip olan müzisyenlerin ürünüdür. Bu yaklaşım, extreme metal türünde giderek daha fazla cilalı ve modern seslere yönelirken, Funebrabis’in benzersiz karakterini vurguluyor.
“Turning the Stones of Torment”, grubun en iyi özelliklerini yansıtan bir parça olup, hızlı bölümler ile daha karanlık pasajlar arasında geçiş yapıyor. Bu tür yoğunluğu, aynı anda sürdürmeyi başaran extreme metal albümleri nadirdir.
Franco-Mancunian sanatçı Chidi Obialo, “heavensouls” adıyla yayımladığı Westside Trapped albümüyle, jazz-funk öğeleri, soul örnekleri, Fela Kuti göndermeleri ve deneysel post-rock dokularını bir araya getiriyor.
Sanatçı, önceki çalışmalarında yoğun kullandığı katmanlı sesleri azaltarak, ritme odaklanıyor ve renkleri daha canlı hale getiriyor. Bu değişim, albümün genel atmosferini zenginleştirirken, sanatçının deneysel geçmişine olan bağlılığını koruyor.
Albüm boyunca, siyasi mesajlar ile birleşen müzikal çeşitlilik, dinleyiciyi etkileyici bir deneyime davet ediyor. Bu denge, benzeri eklektik çalışmalarda nadiren görülen duygusal derinliği sağlıyor.
“shed a tear for me”, Eric Garner’ın son sözlerinden alınan bir örnekle, güçlü gitar ve synthlerle desteklenen duygusal bir parça olup, albümün en etkileyici anlarından biri. Bu tür bir kombinasyon, aynı yıl çıkan diğer popüler albümlerde nadiren görülüyor.
Kevin Morby, Little Wide Open albümüyle, uzun kariyerinde sıklıkla kullandığı Americana sound’unu daha da geliştiriyor. Aaron Dessner’in prodüktörlüğünde hazırlanan albüm, akustik gitar, banjo ve mandolin gibi enstrümanlarla zenginleştirilmiş şarkılar içeriyor.
Albüm, Bruce Springsteen’in kırsal dönemlerini veya Woody Guthrie’nin modern yorumlarını hatırlatıyor. Morby, bu sound’u sadece bir stil olarak değil, aynı zamanda şarkı sözlerinin anlamını güçlendiren bir araç olarak kullanıyor.
Little Wide Open, sadece rahatlatıcı ve keyifli bir dinleme deneyimi sunmakla kalmıyor, aynı zamanda dinleyiciyi düşünmeye sevk eden derinlikli şarkılar içeriyor. Bu denge, Americana türündeki diğer albümlerde nadiren görülen bir özellik.
“Natural Disaster”, folk-rock efsanesi Lucinda Williams’ın vokalleriyle zenginleşen ve albümün en dikkat çekici parçalarından biri. Williams’in kendine özgü sesi, şarkının duygusal yoğunluğunu artırıyor ve dinleyiciye unutulmaz bir deneyim sunuyor.
Olivia Rodrigo, you seem pretty sad for a girl so in love albümüyle, Disney Channel döneminden sonraki gelişimini gösteriyor. Albüm, pop müzik tarihinde önemli bir yer edinecek gibi duruyor.
Albüm, açılış şarkısıyla başlayan ve ilişkinin sona ermesiyle duygusal olarak değişen bir hikaye anlatıyor. Bu değişim, albümün en etkileyıcı anlarından biri.
Rodrigo, bu karmaşık duyguları ifade etmek için güçlü vokaller ve akılda kalıcı melodiler kullanıyor. Albüm, dinleyiciyi hem eğlendiriyor hem de düşündürüyor.
“The Cure”, albümün en dikkat çekici parçalarından biri olup, aşkın, kaybın ve umudun karmaşık duygularını ifade ediyor. Bu tür çok yönlü bir eser, Rodrigo’nun yeteneğini gösteriyor.
Slayyyter, WOR$T GIRL IN AMERICA albümüyle, pop müzikte yeni bir sayfa açıyor. Albüm, cinsiyetçi söylemleri kullanan ve sınırları zorlayan bir çalışma.
Albüm, açılış şarkısıyla başlayan ve dinleyiciyi hemen etkileyen bir enerjiye sahip. Bu enerji, albümün tamamı boyunca devam ediyor.
Slayyyter, bu enerjiyi sadece agresif vokallerle değil, aynı zamanda akılda kalıcı melodilerle de destekliyor. Bu kombinasyon, albümü benzersiz kılıyor.
“I’M ACTUALLY KINDA FAMOUS”, albümün en dikkat çekici parçalarından biri olup, cinsiyetçi söylemleri kullanan ve sınırları zorlayan bir çalışma.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
