Parfümcülük
Bu madde, Gazete Hakimiyet kavram dizini kapsamında hazırlanmış bir sözlük incelemesidir.
Parfümcülük, koku veren esansiyel yağlar ve aroma bileşenlerinden (parfüm kokuları), sabitleyicilerden ve çözücülerden oluşan karışımların hazırlanmasıyla ilgilenen disiplin; bu karışımlar genellikle sıvı formda olup insan vücudu, hayvanlar, yiyecekler, nesneler ve yaşam alanlarına hoş bir koku vermek için kullanılır.
Tanım
Parfümcülük, koku veren esansiyel yağlar ve aroma bileşenlerinden (parfüm kokuları), sabitleyicilerden ve çözücülerden oluşan karışımların hazırlanmasıyla ilgilenir. Bu karışımlar genellikle sıvı formda olup insan vücudu, hayvanlar, yiyecekler, nesneler ve yaşam alanlarına hoş bir koku vermek için kullanılır. Parfümler, hoş ve kokulu bir koku yayan ve yayen maddeler olarak tanımlanabilir; yapay aromatik kimyasalların ve esansiyel yağların karışımlarından oluşurlar.
Bağlam
Parfümcülük, organik kimyanın gelişimine katkıda bulunduğu için tarihsel olarak da önem taşır. Kimya alanındaki 1939 Nobel Ödülü sahibi Leopold Ružička, 1945 yılında bilimsel kimyanın ilk günlerinden bu yana parfümlerin yöntemler, sistematik sınıflandırma ve açısal açısından organik kimyanın gelişimine önemli ölçüde katkıda bulunduğunu belirtmiştir.
