Guggenheim’in Beyaz Cephesi Frank Lloyd Wright’ı Kırmızıya Döndürdü

Artnet Bulletin, sanat dünyasından bilmeniz gereken beş konuyu içeren günlük özetimizdir. Her sabah farklı bir yazar bu özeti hazırlar.

Wright’ın İşi Neden Yolunda Değildi

Teknik olarak bir renk olmadığı için beyaz, sanat tarihini ve mimariyi aslında oldukça renkli biçimlerde şekillendirmeyi başardı. Bu işin nasıl ve neden olduğu, rengarenk hiçbir renk vermeyen bu tonun kültürel tarihini ortaya çıkaran eleştirmen Wendy S. Walters‘ın yeni kitabında anlatılıyor: A Dead White. Bu kitabın zengin bir bölümü, Frank Lloyd Wright’ın New York’taki Guggenheim Müzesi‘nin inşası sırasında beyaz boyaya karşı verdiği mücadeleye dönüyor. Mimar binayı mermerden kırmızı mermerle kaplatmak istiyordu (Guggenheim’in müdürü, Hilla Rebay, buna izin vermedi) ve iç mekanların beyazlatılmasına karar verilmesi üzerine sert sözler söylüyordu. “Gerçek bir sanatçı, doğanın yalnızca vurgu için çok az kullandığı görünen bir arka plan için boyamaz,” diye yazmıştı Guggenheim’e. “İnsan mezarı beyazdır. Neden?”

Renoir’i Nasıl Kurtarırız

Son ayda bir Fransız müzesinden çalınan, toplam 4,7 milyon dolar değerinde iki Pierre-Auguste Renoir tablonun heybetli geri dönüşü hakkında daha fazla ayrıntı ortaya çıktı. Ana ipucu, kaçışları sırasında terk edilen koruyucu bir kılıfın üzerinde bıraktıkları hırsızlardan birinin bıraktığı DNA‘dan geldi. Fransız polisi eserleri, başka bir şüphelinin evinde duvarın ardına saklamış oldukları noktaya kadar takip etti. Yetkili makamlar, bu kişilerin yeni bir müze olan Saint-Paul-de-Vence’deki Fondation Maeght‘ı hedeflemeyi planladıklarını ortaya çıkardıktan sonra geçen hafta altı kişi tutuklandı; bunu şeklinde aktarıyor. “Suç planının tekrarına çok net biçimde bakıyorduk,” dedi Alpes-Maritimes adli polisinin sorumlusu.

Miles Davis, Kind of Blue‘un (1959) kayıtları sırasında. Fotoğraf: Don Hunstein / Sony Music Archives.

Görülebilir Biraz Müzik

Miles Davis’in yüzüncü yıl dönümü kutlamaları, onun keskin görsel sanatına bir selam olmadan tamamlanamaz. Bu yüzden, 1 Kasım’da jazz efsanesinin mirası, Pasadena, California’daki tarihi Langham Huntington tesisinde, Larry Earl’ün küratörlüğünü yaptığı orijinal tablolarının aylık bir sergisi eşliğinde, canlı bir orkestra etkinliğitöreni düzenliyor. Davis, 1980’lerde inme sonrası fiziksel hareket kabiliyetini geri kazanmak için boyamaya başladı. Wassily Kandinsky‘dan ve Pablo Picasso‘dan ilham alan, güçlü renklerle dolu soyut eserler üretti. “Bir tablo, görülebilir bir müziktir,” dedi.şeklinde ifade etmişti. Davis’in sanat eserleri 2013 yılında bir ciltte derlendi, ancak onları şahsen görme fırsatları giderek azalıyor. Bunu nadir bir ek numara olarak değerlendirin.

Michelangelo’dan 1508 tarihli babasına mektup; bu mektupta 13 aydır Papadan para alamadığından şikayet ediyor ve ölümüne dair söylentilerin abartıldığını belirtiyor. Fotoğraf: The Print Collector / Getty Images.

Eski Ustalar Gibi Yazın

Kenara çekilin, Times New Roman: Şehre yeni bir kalın yazı tipi geldi. Microsoft, Vatikan’ın Fabbrica di San Pietro‘i ile bir yazı tipi geliştirme çalışasında, yaşamı boyunca şiirlerkızgın mektuplaralışveriş listeleri gibi şeyler yazan Michelangelo’dan ilham alan bir yazı tipi geliştirmek için işbirliği yaptı. 500 karakterden oluşan Michelangelus yazı tipi ailesi, el yazısını taklit etmek yerine, bu yazının mimari ızgarası ve tarzına dayanıyor; okunabilirliğe büyük önem veriliyor. Yazı tipini indirmekmümkün ve Saint Peter Bazilikası’nınetrafındaki tabelalarda kullanılacak.

Zamanınızı Ayırmaya Değer Bir Kitap

Uzun hafta sonunu, San Francisco’nun cesur zihni Big Alma (1990), Bernice Scharlach’in Alma Spreckels‘e dair lezzetli biyografisini okuyarak değerlendirdim; Spreckels, San Francisco’daki Sanslılar Birliği (Legion of Honor) ile Washington eyaletindeki Goldendale’deki Maryhill Müzesi’nin ardındaki cesur zihniydi. 1881’de zarif bir yoksulluk içinde dünyaya gelen Alma, bir sanatçının modeli olarak çalıştı (Dewey Anıtı için poz verdi; Dewey Anıtı) ve ardından şeker magnatı Adolph B. Spreckels ile evlenerek S.F. toplumunun en üst seviyesine yükseldi. Ne kadar da inatçı olması elit çevreyle çatışsa da, sırf iradesi ve cesareti sayesinde işler yürüdü; ister savaş çabaları için fon toplayın, ister ABD’deki o dönemin en büyük Rodin koleksiyonunu biriktirin. Sanslılar Birliği’nin ilk müdüründen memnun olmayan Alma, Fars bilgini Persiya’ya tek biletle gönderip yokluğunda kendi tercih ettiği adayı atadı. “Mükemmel derecede doğal bir insandı,” dedi Thomas Howe biraz abartısız.

Yarın görüşürüz; o zaman Andrew Russethyönümüzü çizecek.