Rotten Tomatoes, iki skoru yan yana gösterir ve bu skorların birbirine uyması için tasarlanmadığı uzun süredir biliniyor. Tomatometer, profesyonel eleştirmenlerin olumlu görüşlerinin oranını takip ederken, izleyici skoru filmin kayıtlı kullanıcılar tarafından nasıl değerlendirildiğini yansıtır. Bu iki grup farklı şeyler arar ve birkaç başlıkta numaralar o kadar uzaklaşır ki, ara açıklayan tek bir yüzdeye bakmaktan daha fazla şey anlatır.
Quartz sitesinde yayımlanan habere göre, bu ayrılık rastlantısal değil. Eleştirmenler haftada birden fazla film izler ve özgünlük, yapı, oyunculuk ile türün artık sıradanlaştığı bir alanda risk alma eğilimindedir. Sinemaya gelenler ise beklentilerle gelir — bir franchise‘a, karaktere, fragmana veya yıldıza bağlanır ve filmin onlar için geldikleri şeyi sunup sunmadğına göre hüküm verir.
Bu ayrılığın nedenleri üç kalıba oturuyor: formüle meydan okuyan franchise yapımları (eleştirmenlerce övülen ama hayranların isyan ettiği), tersi — eleştirmenler tarafından tutarsız bulunan ama tek bir oyuncunun sıradanlaştırdığı blockbusters ve kendi içinde takdir edilen ancak izleyiciler için sıkıcı veya yabancılaştırıcı sanat filmleri.
Star Wars: The Last Jedi, hayranları ikiye böldü
The Last Jedi, Rotten Tomatoes’daki en büyük eleştirmen-izleyici uçurumlarından birine sahip; Tomatometer 90’ların altında, izleyici skoru ise 40’ların altındadır. Eleştirmenler, yönetmen Ryan Johnson’un saga’nın yerleşik kalıplarını tekrarlamayı reddetmesini övdü. Fanların büyük ve gürültülü bir bölümü ise aynı reddi ihanet olarak gördü.
Kırılma noktası Luke Skywalker’dı. Johnson, onu Ahch-To’da saklanan, yeşenini başarısız olması üzerine Güç’ten kopan hayal kırıklığına uğramış bir inzivacı olarak yazdı. Eleştirmenler bunu mitolojisini karmaşıklaştıran nadir bir franchise devam filmi olarak okudu. Mark Hamill, karakteriyle ilgili kararlardan temelden rahatsız olduğunu açıkça belirtti ve itirazı prodüksiyonun içinden bir ses kazandı.
Diğer şikayetler de üst üste geldi. Canto Bight alt hikayesi geniş çapta bir sapma olarak reddedildi. Amiral Holdo’nun ışın hızıyla saldırısı bazı izleyicileri coşturdu ancak dizideki uzay muharebesinin mantığını çökerten bir kural ihlali olarak görüldü. Rose Tico’yu oynayan Kelly Marie Tran, o kadar ciddi tacize uğradı ki Instagram gönderilerini sildi.
İzleyici skorunun ne kadarının sıradan izleme tepkisini yansıttığı tartışmalı. Eşgüdümülü kullanıcı değerlendirme faaliyeti bu dönemde sitenin bilinen bir sorundu ve Rotten Tomatoes 2019’da audience sistemini baştan geçirdi; bilet alımını doğrulayan skorlar ekledi ve yapım öncesindeki film yorumlarını kaldırdı.
İçerik yine de ticari olarak yansıdı. The Last Jedi dünya çapında 1,3 milyar dolardan fazlasını kazandı ancak Solo: A Star Wars Story birkaç ay sonra modern dizinin en zayıf rakamlarıyla açıldı ve The Rise of Skywalker, Johnson’un kararlarının bir kısmını geri aldı. Lucasfilm artık bir üçlemenin bölümünü bu kadar geniş yetkiye sahip bir yönetmene vermedi. Film, profesyonel eleştirmenlerin bir yapımcıyı formülü bozduğu için ödüllendirdigi, formüle en çok bağlanan izleyicilerin ise ona eşlik etmeyi reddettiği uçurumun keskin versiyonu olarak kaldı.
Ghostbusters (2016), çoğu izleyici görmmeden tepki çekti
Paul Feig’in Ghostbusters yeniden yapımı, 70’lerin arasındaki bir Tomatometer skoruna ve 50’nin altındaki bir izleyici skoruna sahip ve negatif duygunun büyük kısmı film açılmadan önce oluştu. Düşmanlık, ekrandaki hiçbir şeye değil, oyuncu kadrosu duyurusuna bağlandı.
Sony, 1984 yapımı orijinal’in dört başrolünü Melissa McCarthy, Kristen Wiig, Kate McKinnon ve Leslie Jones ile yeniden kadroya aldı ve Chris Hemsworth’a resepsiyonist rolünü verdi. İlk fragman Mart 2016’da geldi ve o zamanlar YouTube’un en çok beğenilmeyen film fragmanı oldu. Bu tepki, Temmuz’daki gösterime dört ay kala oluştu; bu da erken izleyici düşmanlığının büyük bir kısmının iki dakikalık bir promosyona ve oyuncu kadrosuna yanıt veren insanlardan geldiği anlamına geliyor.
Yanlışlık filmin ötesine geçti. Premiere’ın ardından Jones, Twitter’da $TWTR 0.00% sürdürülen ırkçı bir taciz kampanyasının hedefi oldu ve platform, buna yön vermedeki rolü için Temmuz 2016’da Breitbart yazarı Milo Yiannopoulos’u kalıcı olarak yasakladı. Rotten Tomatoes’un geldiği ayrılıklardan azı bu kadar izlenebilir bir kayda sahip; eşgüdümülü çevrimiçi faaliyeti baskınlaştırdığı bir izleyici sayısı bağlayan.
Eleştirmenler coşkulu değil, ölçülüydü. İncelemeler en iyi şekilde McKinnon’un improvizasyon yaptığı, gevşek kurgusu ve ince kötü karakteriyle çalışır bir komedi tanımlamaya eğilimliydi. Sonuç, arkasında pek iknaedicilik olmayan taze bir ratingdi; bu da izleyici tarafına mesafenin daha keskin okunmasını sağlıyor.
Kasa başarı franchise’un yönünü belirledi. Film, üretim bütçesi yaklaşık 144 milyon dolar karşılığında dünya çapında kabaca 229 milyon dolar kazandı; Sony’nin geliştirmekte olduğu devam filmini destekleyen bir sonuç değildi. O planlar rafa kaldırıldı. Seri beş yıl sonra Jason Reitman’ın yönettiği Ghostbusters: Afterlife ile geri döndü — orijinal yönetmen Ivan Reitman’ın oğlu. Afterlife, 1984 sürekliliğini devraldı, hikayeyi ölü bir Ghostbuster’ın ailesinde kurdu ve orijinal kadronun hayatta kalanlarını geri getirdi; bu yeniden yapımı reddeden izleyicilere yönelik bir yön düzeltmesi.
Mother!, alegorik korku filmiyle izleyicileri ikiye böldü
Darren Aronofsky’nin mother! filmi, Rotten Tomatoes’da 60’ların üstünde bir eleştirmen skoruna ve 40’ların altındaki bir izleyici skoruna sahip ve CinemaScore’dan F notu aldı — çıkış anketleri firmasının nadiren verdiği bir not. Eleştirmenler alegoriyi derecelendirdi; izleyiciler ise onun içinde oturmanın deneyimini derecelendirdi.
Jennifer Lawrence, kocası tarafından engellenmiş bir şairi (Javier Bardem) oynayan, uzak bir evi onaran bir kadını canlandırır. Davetsiz misafirler gelir ve neredeyse hiç ayrılmaz. Önce Ed Harris ve Michelle Pfeiffer ortaya çıkar, daha fazla yabancı takip eder ve filmin son bölümü geleneksel hikaye anlatımından tamamen vazgeçerek uyanık bir kabusmaya yakın bir şeye yönelir.
Onu yüksek derecelendiren eleştirmenler evi bir mekan değil sembol olarak okudu; şairi bir yaratıcı figür, ziyaretçileri insanlık ve Lawrence’ın karakterini tükenmiş şey olarak yorumladı. Aronofsky filmi hem biblik hem de çevresel terimlerde tartıştı ve bu da eleştirmenlere tırmanmanın gürültüden çok yapı gibi geldiği bir mercek verdi.
Pazarlama böyle bir mercek sunmadı. Paramount $PARA -3.73%, mother!’yı standart bir evine saldırı gerilimi görselleriyle sattı — izole bir ev, korkmuş bir kadın ve kapıda olmaması gereken insanlar. Bu ön kabule sahip izleyiciler açıklanmamış sembolik bir çile yerine geçti ve çıkış anketleri bu uyumsuzluğu kaydetti.
Bu, bu ayrılığı hayran tepkisi veya franchise politikasından farklı bir kategoriye yerleştirir. Dağıtım sorunudur: deneysel bir filmin geniş dağıtımlı stüdyo hattıyla ilerletilmesi; burada formu analiz etmek için ödenen insanlar bir şeye yanıt verirken, Cuma gecesi kalabalığı başka bir şeye yanıt verir. Sanat-hane tekniği gerilim kampanyasıyla multiplex ekranlarına ulaştığı her anda aynı ayrılık ortaya çıkar.
Film bütçesine karşı sinemada başarısız oldu. Eleştirmenler arasındaki konumu izleyici numarasından daha iyi yaşandı ve mother!, bu listedeki en net örneklerden biri olarak, düşük izleyici skorunun film yapımıyla ilgili herhangi bir tartışmadan çok satın alınan biletten kaynaklanan hayal kırıklığına uymasına devam ediyor.
Noah, Birinci Kitabı yeniden hayal etti ve bazı izleyicileri uzaklaştırdı
Darren Aronofsky’nin Noah, 70’lerin üstünde bir Tomatometer skoruna ve 40’ların üstünde bir izleyici skoruna sahip; tanıdık dini materyalden inşa edilmiş stüdyo yapımı için en net eleştirmen-izleyici uçurumlarından biri. Eleştirmenler ölçeğine ve su hikayesini rahatlatıcı bir şeye yumşatmayı reddine tepki verdi. Bilet alanların çoğu ise zaten bildikleri versiyonu istedi.
2014 yapımı film, Russell Crowe’i Yaratıcı’nın insanlığın sonunu emrettiğine ikna olmuş bir adam olarak canlandırır ve bu inancı karanlık bir yere kadar takip eder. Aronofsky’nin Noah, gemideki ailenin dünyadaki son insanlar olması gerektiğine karar verir, sonra bu kararı kendi hanesine uygular. Eleştirmenler bunu nokta olarak okudu — itaat, şüphe ve ilahi bir talimatı doğru duyduğunu düşündüğünüzün bedeli hakkında bir hikaye. İtaat etmeyi uman izleyiciler ise ikişer ikişer binen hayvanların merhametli bir anlatımı yerine fanatizme sapmış bir protagonistle karşılaştı.
Watchers sorunu derinleştirdi. Aronofsky, kutsal metnin dışında gelen geleneğe dayanarak onları kayaya hapsedilmiş dev düşmüş melekler olarak betimledi ve filmin muharebe sahnelerinde sallanarak ilerlediler. Yalnızca Yaradılış hesabını bilen izleyiciler için bunlara referans noktası yoktu ve yaratıklar kutsal metne bir fantasy-film müdahalesi gibi okundular. Senaryoda akan çevresel temalar, antik metne modern bir argüman ektiğini gören izleyicilerden benzer itirazlar çekti.
Pazarlama anyone’ı hazırlamadı. Fragmanlar, Requiem for a Dream ve Black Swan yönetmeninden kuralsal, ahlaken huzursuz bir drama yerine geniş ölçekli bir biblik epik sattı. Çoğu Müslümanın yaşadığı birkaç ülke, filmin bir peygamberin betimlemesi nedeniyle filmi yasakladı ve Paramount $PARA -3.73%, filmin biblik hesapla sanat özgürlüğü kullandığını belirten bir uyarı ekledi.
Noah yine de dünya çapında saygınalcı bir şekilde performans gösterdi; bu, merakın onu olumsuz sözlü haberin ötesine taşıdığına işaret ediyor. Skor uçurumu, alımının ne kadarına sapması kaydının en net kaydı olarak kaldı.
Venom, eleştirmenlerden çok hayranlar tarafından daha büyük hit oldu
Venom, bu listedeki izleyicilerin eleştirmenlerden çok daha yüksek derecelendirdiği filmin en net örneğidir. Eleştirmenler, 2018 Sony $SONY +0.29% yapımına Tomatometer skoru olarak yaklaşık 30 verdi. İzleyici skoru 80’in üzerindeydi — dünya çapında 850 milyon dolardan fazlasını kazanan bir filmde kabaca 50 puanlık bir uçurum.
Eleştirmenler tona itiraz etti; bu, beden korkusu, süper kahraman origin hikayesi ve komedi arasında saldı ama hiçbirine yerleşmedi. Ayrıca karanlık gece çekimi aksiyon sahnelerini ve çoğu plot’u ilerletmek için var olan kötü karakter Riz Ahmed’in biyoteknik yönetmeni Carlton Drake’i de suçladı. Senaryo, Eddie Brock’nin yabancı bir symbiote tarafından ele geçirilmesini hem gerilim ön kabule hem de süregelen bir şaka olarak muamele eder ve eleştirmenler bunu kararsızlık olarak okudu.
İzleyiciler aynı kalıplığı nokta olarak okudu. Tom Hardy, Brock’i yalnızca kendinin duyabildiği bir sesle yüksek sesle tartışan dağınık bir harabe olarak canlandırır. Hardy ayrıca symbiote’yi de seslendirir ve tartışmanın iki yarısını da oynar. Lobster tankı sahnesi ne kadar absürt olduğu için çevrimiçi yayıldı. Brock ile yaratık arasındaki ilişki, tek bir beden içinde sahnelenen düşman oda komedisi olarak çalışır; bu da filmi 2018’de baskın olan parlatılmış, laf kalabalığı öndeki süper kahraman modundan ayırdı.
Ticari sonuç tartışmayı pratik terimlerde kararlaştırdı. Sony Venom: Let There Be Carnage’i Andy Serkis’in yönettiği ve Woody Harrelson’un Cletus Kasady olarak yer aldığı sipariş verdi. Üçüncü bir bölüm, 2024’te Venom: The Last Dance ile geldi. Sony ayrıca Spider-Man’in hiçbirinde görünmediği bir Spider-Man etrafında Spider-Man’e komşu karakterlerin bir serisini inşa etti.
Venom, düşük bir Tomatometer skorunun insanların bir filmi keyifle başlayıp başlamayacağı veya bir stüdyonun onları yapmaya devam edeceği hakkında pek bir şey öngörmediğini gösterir. Eleştirmenler tutarlılığı derecelendiriyordu; bilet alanlar ise Hardy’nin performansının giriş ücretine değip değmeyeceğini derecelendiriyordu ve yeterince kişi bunu sürdürmek için karar verdi — üç film boyunca franchise’ı sürdürdü.
Suicide Squad, review’unun söylediğinden daha büyük bir izleyici buldu
Suicide Squad, 20’lerin ortasında bir Tomatometer skoruna ve 60’a yakın bir izleyici skoruna sahip; DC’nin canlı aksiyon yapımları arasındaki en büyük ayrılıklardan biri. İncelemeler David Ayer’in 2016 yapımını stüdyo montaj işi olarak muamele etti. İzleyiciler onu yine de yılın en büyük kazananlarından birisi yaptı.
Hikaye, hapsedilmiş süper kötü karakterlerden oluşan bir mürettebatı — Will Smith’s Deadshot, Margot Robbie’s Harley Quinn, Jai Courtney’s Captain Boomerang — Viola Davis’s Amanda Waller’ın yönettiği siyah-ops birimine bırakır. Eleştirmenler bölünmüş kurguya, hafif mizah ile karanlaksı aksiyon arasındaki savrulara ve Cara Delevingne’s Enchantress’teki yetersiz yazılmış supernatural tehdide odaklandı; bu da takımı için savaşmaya değer bir şey bırakmadı. Yayın versiyonu yeniden çekimlerin ardından geldi ve ürettiği tonal kaymalar eleştirinin çoğuna yayıldı. Jared Leto’s Joker, pazarlama kampanyasında sertçe itildi, ağır kırpmanın ardından yalnızca birkaç sahnede ortaya çıkar ve bu promosyon ile ekran süresi arasındaki uçurum filmin ününün bir parçası oldu.
Bilet alanlar aynı unsurları farklı tarttı. Robbie’s Harley Quinn, animasyon, çizgi roman ve video oyunlarında iki onyıldan fazla hayran toplayan bir karakteri sinema ekranına getirdi ve iyi niyetin büyük kısmını taşıdı. Mürettebatın kavga etmesi, doygun görsel tasarım ve lisanslı hitlerle dolu bir soundtrack, plot durduğunda sıradan izleyicilere tutunacak bir şey verdi. Suicide Squad: The Album, Billboard 200’de No.1’e ulaştı; bu da reviewlardan bağımsız ilerleyen ticari bir sinyaldi.
Film dünya çapında 700 milyon dolardan fazlasını kazandı ve En İyi Makyaj ve Saç Stili için Academy Award’u kazandı; bu onu basitçe bir flop olarak okumayı karmaşıklaştırır. Sonrası aynı yöne işaret etti: Harley Quinn, 2020’de Birds of Prey’i başrol yaptı ve James Gunn kadroyu 2021’de The Suicide Squad’ta yeniden yaptı, Robbie ve Davis geri döndü. Karakterler onları tanıtan filmin alımından daha uzun ömürlü oldu.
Batman v Superman: Dawn of Justice, eleştirmenleri hayranlardan ayırdı
Batman v Superman: Dawn of Justice, 20’lerin üstünde bir Tomatometer skoruna ve 60’larda bir izleyici skoruna sahip; bu da onu 2016’nın en çok tartışılan blockbustersından biri yapan kabaca 30 puanlık bir uçurumdu. Eleştirmenler karanlık tonu ve dolanık plot’u suçladı. Çok sayıda izleyici onu kusurlu ama izlenebilir bir manzara olarak derecelendirdi.
Yapısal şikayetler spesiftiydi. Chris Terrio ve David S. Goyer’ın senaryosu, Bruce Wayne’in Superman’e olan öfkesini, Lex Luthor’un iki erkeği de manipüle etmesini, gelecekteki bir savaşın vizyonlarını ve Doomsday’in gelişini; aynı zamanda yeni bir Batman’i tanıtmak zorunda olduğu bir film içinde taşır. İki kahramanın annelerinin aynı Martha adını paylaştığını fark ettikten sonra geri çekildiği an, eleştirilerde ve çevrimiçi ağır alaylandı.
Filmin savunucuları o ölçekte hiçbir süper kahmetan filminin denemediği bir fikre işaret etti: Superman’in gelişini rahatlatıcı değil destabilize eden küresel bir olay olarak muamele etmek ve korkmuş bir dünyanın onunla ne yapacağına karar vermesini takip etmek. Ben Affleck’in daha yaşlı, yara izli Batman’i Frank Miller’s The Dark Knight Returns’a daha yakın bir versiyon isteyen hayranlara hitap etti. Gal Gadot’s Wonder Woman, hem kamplardan hem övüldü.
Kasa ayriliğın kendi versiyonunu anlattı. Film 800 milyon doları aştı, sonra ikinci haftasında kabaca %70 düştü. Bu tür bir düşüş, biletleri zaten almış insanlar arasında zayıf sözlü haber işaret ediyor.
Warner Bros., daha sonra Ultimate Edition’i ev videosunda yayımladı; Luthor’un planını ve Clark Kent’in Batman’in yöntemlerini raporlamasını açıklayan alt hikayeleri geri getiren üç saatlik R-rated bir kesim. Uzun versiyon, Zack Snyder’ın destekçilerine somut bir argüman verdi — sinemada oynayan kesimin o derlediği olmadığını.
Justice League, bozuk prodüksiyonun maliyetini gösterdi
Zack Snyder, prodüksiyon sonrası sırasında ailesindeki bir ölümün ardından projeyi bıraktı ve Warner Bros., yeniden çekimleri yönetmek ve senaryonun bazı bölümlerini yeniden yazmak için Joss Whedon’u getirdi. Bitmiş yayın kabaca iki saat sürdü; bu noktaya kadar DC Extended Universe’un herhangi bir girişinin en kısasıydı ve daha hafif komik kaydı, Snyder’ın zaten çektiği görüntülerle rahatsızca uyumuyordu. Eleştirmenler dikişlere odaklandı. Efekt çalışması sahneden sahneye değişti; Henry Cavill’in başka bir sözleşmeli rol için büyüttiği sakalın dijital olarak kaldırılması dahil. Steppenwolf, bilgisayar tarafından üretilmiş kötü karakter, fethetme ötesinde az motivasyonla geldi.
İzleyici iyi niyet farklı yakıtla çalıştı. Jason Momoa’s Aquaman ve Ezra Miller’s Flash, mürettebata daha önceki DC girişlerinin sunduğu bir gevşeklik verdi; Gal Gadot’s Wonder Woman ise beş ay önce yayınlanan solo filminden momentum taşıdı İki karanlık kurulum filmini geçiren hayranlar için ekip-up’ın kendisi ödülüydü.
Bu, rekabet eden açıklamaların test edildiği nadir durumlardan biridir. Süregelen bir hayran kampanyası Warner Bros.’u Snyder’ın tamamlanmamış versiyonunu finanse etmeye zorladı; bu da 2021’de HBO Max’ta yaklaşık dört saatlik Zack Snyder’s Justice League olarak geldi. Bu kesim, 2017 yayınına göre daha sıcak reviewlar ve çok daha yüksek bir izleyici skoru çekti; bu da prodüksiyon-sorunu okumaya ağırlık verdi. Altta malzeme engel değildi.
Sonuçları skorların ötesine geçti. Cyborg’u oynayan Ray Fisher, Whedon’u yeniden çekimler sırasında kötü muamelede bulunmakla halka açık suçladı ve WarnerMedia daha sonra bir soruşturmayı tamamladığını söyledi. Olay ayrıca stüdyoların organize fan baskısını nasıl tarttığınyı değiştirdi; bir hashtag kampanyası zaten var olan bir filmin ikinci, pahalı bir versiyonu üretti. Diğer salındırılmamış yönetmen kesimlerine yönelik sonruni kampanyalar aynı şekilde sonuçlanmadı.
Passengers, kritik şüphelere rağmen izleyicileri kazandı
Passengers, 30’ların altında bir eleştirmen skoruna ve 60’ların altında bir izleyici skoruna sahip — arkasında franchise olmayan ve karşılaştırılacak önceki versiyonu olmayan bir filmde kabaca 30 puanlık bir uçurum. Eleştirmenler ön kabule reddetti; çok sayıda bilet alan ise etmedi.
2016 yapımı film, Jon Spaihts’ın senaryosundan Morten Tyldum tarafından yönetilir ve 5.000’den fazla uyuyucunun bulunduğu bir koloni dünyasına 120 yıllık bir geçişte starship Avalon’u takip eder. Mekanik mühendis Jim Preston (Chris Pratt), 90 yıl erken uyanan bir arıza sonrası yalnızca Michael Sheen’ın canlandırdığı android barmenle şirkette bir yıl geçirir; sonra Aurora Lane adlı bir yazarın [Jennifer Lawrence] uyuma kabını açar ve kendi kabının bozulduğuna inanmasını sağlar.
Tam da kritik tepkinin döndüğü yer burasıdır. İtiraz, filmin bir erkeğin yabancıyı kendi yalnızlığı için gemide ölmeye mahkum ettiğini kurmasıydı; sonra bunu aşkınlığa doğru yönlendirir ve bununla yüzleşmek yerine. Şikayet fikrin karanlığından çok filmin onun içinde oturmayı reddinden ve Jim’e kahramanlıktan ziyade hesap verebilirlik için bir şans veren üçüncü bir aktla ilgiliydi.
İzleyici tepkisi farklı hatlar boyunca ilerledi. İzleyiciler genellikle önderlerin kimyasına, Aurora uyanmadan önceki neredeyse tamamen izole bölümüne ve Avalon’un kendisinin tasarımı — eğri koridorlar, dönen mimari, yüzerken yerçekimini kaybeden yüzme havuzu — borç verdiler. Üretim tasarımı ve Thomas Newman’ın müziği Academy Award adaylığı aldı; filmin aldığı tek Oscar tanınırlığı buydu.
Bu ayrılık önemli çünkü süper kahraman ve yeniden yapım alanının dışında oturur; çoğu eleştirmen-izleyici çatışması burada kümelenir. Savunacak önceki metni olan bir hayran tabanı yoktu. Tartışma daha dar: Bir hikayenin merkezindeki ahlaki sorunun, üzerine inşa edilen her şeyin tutarlı olması için cevaplanması gerekip gerekmediği.
Vice, izleyicilerin paylaştırdığı kritik övgü kazandı
Kabaca iki üçte biri Vice’ı onayladı; Rotten Tomatoes izleyici skoru ise 40’ların ortasına yerleşti — arkasında franchise veya fan tabanı olmayan bir filmde kabaca 20 puanlık bir uçurum. Adam McKay’in eski Başkan Yardımcısı Dick Cheney’nin 2018 portresi çoğu eleştirmeni ikna etti ve bilet alanların büyük bir bölümünü kaybetti.
Christian Bale’s fiziksel dönüşümü Cheney’ye pozitif reviewları anchladı ve müzikal veya komedi için en iyi oyuncu olarak Golden Globe’a taşıdı. Destekleyen kadro benzeri dikkat çekti — Amy Adams Lynne Cheney, Sam Rockwell $ROK -0.39% George W. Bush, Steve Carell Donald Rumsfeld olarak. Academy filmi sekiz kategoride aday gösterdi; en iyi film, yönetmen, orijinal senaryo ve üç oyuncu slotunu içeriyordu ve makyaj ve saç stili için kazandı.
Ne_reviewer’lar formal ambisyon olarak okuduysa, çok sayıda izleyici bunu bir hile olarak okudu. McKay filmi dördüncü duvar aside’ları, Cheney ile bağlantısı geç ortaya çıkan bir anlatıcı, filmin ortasında akan sahte bitiş kredileri ve Cheneys’in güç hakkında mock-Shakespearean verse takas ettiği bir sahneyle kurdular; bu aygıtlar gücün nasıl paketlendiği hakkındaki filmin argumentini taşırlar. Geleneksel politik biyografi bekleyen izleyiciler genellikle bunları açıklayıcıdan çok rahatsız edici buldular.
Bakış açısı uçurumu genişletti. Vice açıkça konusuna düşmandır; üniter yönetici teorisinden Irak Savaşı’na ve işkence kullanımına bir çizgi izler. Bu okumayı paylaşmayan herhangi biri için tutunacak az şey vardı, çünkü film nötr bir çerçeve sunmaz veya karşı argüman sunmaz.
McKay benzer teknikleri The Big Short’ta kullanmıştı; bu ona uyarlanmış senaryo için Oscar kazandırdı ve Rotten Tomatoes’da eleştirmenlerle izleyiciler neredeyse aynı derecelendirildi. Vice aynı kiti doğrudan bir politik suçlama hedefledi ve iki skor daha önceki filmde olmadığı gibi ayrıldı.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
