İngiliz tasarımcı Jesse Butterfield, 2026’da düzenlenen ve Alex Tieghi-Walker’ın küratörlüğünü yaptığı “A Veiled Boundary” sergisinde, yüzyıllardır süregelen kağıt ışıklandırmayı ince çelik yapısıyla bir araya getiren “Sewn Paper Lighting and Stool Des Pois” adlı koleksiyonunu sergiledi. Sergi, Londra Design Festivalı’nın bir parçası olarak Brompton Design District’te 12-20 Eylül tarihleri arasında ziyaretçilerle buluştu.
Butterfield’in bu çalışmasında, kumaş dikişi ve elle çekiçle şekillendirme iki zıt malzemenin aynı anda varlığını paylaşması üzerine kuruldu. İnce paslanmaz çelik çerçeveler parçaların genel biçimini ve işlevini belirlerken, etrafına serpiştirilen fenerler ise katlanmış, dalgalandırılmış ve fiziksel biçimde müdahale edilmiş el yapımı kağıttan oluşuyor. Tasarımcı, bu kağıt fenerleriyle birlikte metalin de kağıda benzer biçimde davranabileceğini keşfettiği “Stool Des Pois” serisini geliştirdi.
Kağıt Atölyesiyle Ortak Bir Yol
Koleksiyonun gerçeklenmesi için Butterfield, göl bölgesinde faaliyet gösteren The Paper Foundation adlı kağıt fabrikasıyla iş birliği yaptı. Altı nesilden bu yana kağıt üretimi yapan Mark Cropper’ın kurduğu bu atölye, el yapımı kağıtların üretim sürecini tasarımcının doğrudan gözlemlemesine olanak tanıdı.
“The Paper Foundation’a gittik, üretim süreçlerini inceledik, ardından altı ya da yedi farklı kağıt seçtik. Arşivlerini inceleyerek güzel dökülme ve aydınlatma etkileri yaratacağını düşündüğümüz kağıtları belirledik; ayrıca farklı uygulamalar için farklı kağıtlar da seçtik.”
Jesse Butterfield
Butterfield’e göre bu yaklaşım, ışığın fiziksel hafifliği ve ışığı geçirgenliği sayesinde yüzyıllardır süregelen fener ve lamba kılıflarının kağıttan üretilmesi geleneğine bir devam niteliği taşıyor. Seçilen kağıtlar, pasküllerden ve duvar ışıklarından zemin ve masa lambalarına kadar uzanan çelik iskeletlerle birleşerek koleksiyonun farklı parçalarını oluşturdu.
Metalin Kağıda Benzer Dansı
Stool Des Pois serisindeki tabureler, önce bir kağıt modeliyle tasarlandı; ardından bu model büyütülerek paslanmaz çelikte yeniden yaratıldı. Metal, ısıtıldı ve elle çekiçle dövülerek kağıda benzer bir incelik ve hafiflik elde edilene kadar şekillendirildi.
“Bu noktaları yüzeyde bırakmanın ilk kez yapmaktayım. Bu noktalar üretim sürecinin doğal bir sonucudur; geçmişte onları zımparalayarak kaldırırdım, ancak artık mükemmel biçimde kusurlu olma temasıyla örtüşmesi nedeniyle bunları da esere dahil etmek istedim.”
Jesse Butterfield
Butterfield, bu açıklamayla bu yılki Brompton Design District programının ana temasına da işaret etti. Tabureler, aynı başlangıç modeline ve ölçülere dayanıyor; ancak el yapımı niteliklerinden kaynaklanan doğal değişimler sayesinde hiçbir iki parça birbirinin birebir kopyası değil.
Ek olarak, metalin kasıtlı olarak karartılmasıyla ortaya çıkan noktalı desen, parçalara görsel zenginlik katarken aynı zamanda üretim sürecinin hikâyesini de anlatıyor.
Bir Tasarım Bölgesinin Canlı Anı
Bu bölgede yalnızca Butterfield’in çalışmaları yer almadı. RCA öğrencileri, tek bir araçla ürettikleri bir tabure serisini sergilerken, Isamaya French de kariyerindeki ikinci Studio Iron gösterisini gerçekleştirdi.
Serginin görsel kimliğini fotoğrafçı Andy Stagg’in lensi oluşturdu. Butterfield’in kağıt ve metal arasındaki diyalogu, Londra Design Festivalı’nın Brompton Design District’i üzerinden izleyicilere sunan “A Veiled Boundary” sergisiyle paylaşıldı.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
