Faye Toogood, Mutina ile Duvarlara İnsan Dokunuşunu Getirdi

İtalya‘nın seramik ve fayans üretim merkezi Fiorano Modenese’de faaliyet gösteren Mutina, İngiliz tasarımcı Faye Toogood ile ilk ortak projesini tanıtıma sundu. “Faces & Figures” adını alan koleksiyon, duvarların sıradan bir yüzey olmaktan çıkıp insan bedeninin hatırlattığı formları taşıyacak şekilde tasarlandı. Tasarımcının el yapımı prototipleme geleneğine dayanarak geliştirdiği bu çalışma, endüstriyel üretim sürecinden çıkan ürünlerin bile bir el dokunuşu izi taşıyabileceğini gösteriyor.

Toogood, kariyerinin büyük kısmında fayans üretimiyle uğraşmamış olsa da, bu alanda iş birliği teklifleri almıştı. Teklifleri erteleyerek bir gün Mutina’dan bir çağrı almayı umduğunu açıklayan tasarımcı, o çağrıyı da nihayet aldı. Mutina, kendi üretim geleneğini korurken günümüzün öne çıkan yaratıcı seslerinden birine kapı aralayan ilk iş birliğini, markanın merkez ofisinde gerçekleştirdi.

Endüstriyel Üretim ile El Dokunuşu Arasındaki Çizgi

Toogood’a göre çalışmanın çıkış noktası, Mutina’nın endüstriyel karakterine meydan okuyarak el dokunuşu hissi veren bir şey yaratmak olmuştur. Fayans üretiminin kalbinde yer alan Mutina, geçmişte Barber Osgerby ve Nathalie Du Pasquier gibi isimlerle birlikte fayansı hem işlevsel hem de yaratıcı açıdan yeniden tanımlamıştı. Proje, tasarımcının kendi atölyesinde başladı; Toogood, koleksiyonun yönünü görselleştirmesine yarayan kilden, kartondan, kağıttan ve tuvalden oluşan malzeme paletiyle modellemeye yöneldi.

Elde edilen sonuç, bir alanı oluşturmak için kullanılabilecek tam bir araç seti oldu. Dört renkte (kireç, kum, kil ve çamur) bulunan üç farklı boyutlu düz geometrik fayans, her biri parlak ve mat bitiş seçenekleriyle sunuluyor. Buna, çelik mat kıl efektiyle iki eşleşen organik form ve Mutina’nın yaratıcı biçimde yeniden tanımladığı türün vazgeçilmez parçası olan bir dizi extrüde tuğla ekleniyor.

Belki de tasarım okumamış olmam, bilinç bile etmeden bir kapı açabilmemi sağlıyor; çünkü bana çizilen sınırlar ve çizgiler hiç olmamış.

Faye Toogood

Koleksiyonun merkezinde insan bedeninin yattığı Toogood’un keşfinde, kilin verdiği ince sıcaklık ile antropomorfik formların daha cesur ifadesi bir arada. Heykelsi gözler, kulaklar, ağızlar, burunlar ve göğüs uçları fayansların yüzeyinden sızarak onları canlandırıyor ve daha nötr parçalara tamamlayıcı bir rol üstleniyor. Her bir fayans Mutina’nın endüstriyel sürecinin ürünü olsa da, tasarımcının atölyesinden yeni çıkmış gibi el yapımı görünüyor. Amaç, her elemanın hem geleneksel hem de beklenmedik desenlerde birbirine karıştırılabilmesi ve insan unsurlarının görsel diyaloga sorunsuz biçimde katılması.

Kendini Yansıtan Bir Yüzey

Toogood, koleksiyondaki kişisel ve sıcak dokuyu endüstriyel ölçekte çoğaltabilmek başta büyük bir merak olarak görmüştü. “Endüstriyel ölçekte, genelde atölyemden yeni çıkmış gibi hissettiren bir şey üretebilir miyiz?” sorusuna verdiği cevap, etkileyici bir biçimde evet oldu. Tasarımcı, koleksiyonda kendisinin daha fazlasının olamayacağını da kabul ediyor.

Üretim sürecinde bir sandalyeyi düşündüğünde beden ile sandalye arasındaki bağa, bir masa yaparken ayakların masa altındaki oturmasına odaklandığını anlatan Toogood, bu bağın mobilya ve nesnelerle insan arasındaki ilişkiyle ilgili olduğunu vurguluyor. Yüzeyle de aynı yaklaşımı benimsemek istediğini belirten tasarımcı, bunun yalnızca geometrik olamayacağını ve gerçekten bir insan dokunuşu taşıması gerektiğini söylüyor.

Koleksiyon, duvarların yalnızca bir arka plan değil, insan bedeninin hatırlattığı formları taşıyan bir diyalog alanı olarak konumlandırılıyor. Toogood’un tasarım okumamasının ona sınırları bilmeden geçme özgürlüğü sağladığına dair ifadeleri, endüstriyel bir üretimin aynı zamanda samimi ve kişisel bir eser verebileceğine dair dikkate değer bir iddia olarak okunuyor.