Felaketleştirme, temelde beynin tehdit algılayışının gerçek oranlamadan çıkıp olası en kötü sonuca sıçramasıdır; bunu değiştirmenin en sağlam yolu bilişsel yeniden yapılandırma ile davranışsal deneyimlemeyi birleştirmektir. Somut yöntem olarak “kanıt dosyası” tekniğini öneririm: her felaketçi düşünce geldiğinde üç sütun aç—(1) bu düşüncemin destekleyen kanıtları neler, (2) karşı kanıtlar neler, (3) olayın gerçekçi olası dağılımı nasıl görünüyor. Bu, amigdaladan ön kortekse geri dönüşü aktive eder ve duygusal akıl yürütmeyi bilişsel olandan ayırır. Ayrıca “en kötü—en iyi—en mantıklı sonuç” üçlemesini uygulayın; beynimiz sadece ilk sütunu seçerek çalışmaya programlidir, üçünü yazmak bu sapmayı bozar. Pratikte en etkili olanı ise kaçınılmayı reddetmek: kaçınılan durumları hiyerarşik olarak küçüktenbüyüğe maruz bırakmak (maruz bırakma/tepki önleme), beynin “bu tehdit gerçekte kaçınılmaz tehlike değil, sadece rahatsız edici” dersini almasını sağlar.
Kaçınmak kısa vadede kaygıyı düşürse de uzun vadede felaketleştirme?
Okutarak mobil cihazınızda açın