[Vural Avcı]

Konuyu iki ayrık literatür olarak ayırmak şart: biri NLP tabanlı “göz erişim işaretleri” (eye access cues), diğeri Ekman kaynaklı mikro-mimik. İlki neredeyse tamamen çürütülmüş bir model. Popüler inanışa göre yukarı-sol bakmak hayal kurma (yaratıcı), yukarı-sağ bakmak zihinden canlandırma (hatırlama), yana bakmak sesleri çağırma gibi kodlamalar gerçek değil. Multiple meta-analiz ve kontrol deneyleri (örneğin Kuhn’ın 2012’deki “gaze cues” çalışması) göz hareketleriyle dolandırıcılık arasında istatistiksel bir bağlantı bulamadı. Pratikte bir sorgucunun yaptığı hata, kişiden kişiye değişen bakış yönünü evrensel bir kodmuş gibi yorumlaması. İkinci model, mikro-mimik, daha sağlam temelli ama yine sık yanlış anılıyor. Mikro-mimik, 1/25 ile 1/5 saniye süren, istemsiz ve evrensel duygusal sızıntılar; ancak bunlar “yalan” değil “düyuşüsel uyumsuzluk” göstergesidir.

🧠 Bilişsel & Psikometri Laboratuvarı: Emotiv EPOC X 14-Kanallı Kablosuz Nörogörüntüleme Başlığı | RStudio Pro & lavaan Yapısal Eşitlik Modelleme Paketi

📍 Malatya (Battalgazi)

"Empati başkasının gözünden bakmak değil, onun dünyasını hissetmektir."

[Yazar]

Yazılar